Mijn allereerst blog, ik weet nog dat ik hem plaatste. Zo spannend vond ik dat. De volgende ochtend keek ik naar de reacties. Eigenlijk op het verkeerde moment want een uur later ging ik een presentatie over hoogbegaafdheid geven op een school.

Ik had 15 reacties, waarbij ongeveer 10 reacties gingen over een taalfout in het stuk. Waar het stuk precies over ging weet ik niet meer, wel dat het over hoogbegaafdheid ging.

De reacties kwamen erop neer dat als ik hoogbegaafd was ik beter zou kunnen spellen. Ik schrok zo erg, voelde zoveel pijn, dat ik het blog en de reacties meteen verwijderd heb.

Waarom deed het zoveel pijn?

Sociale afwijzing triggert hetzelfde gebied in de hersenen als het gebied dat aangeeft dat je een botbreuk hebt. Dus op een bepaalde manier doet sociale afwijzing net zoveel pijn als een gebroken arm. De theorie hierachter is dat je vroeger de groep nodig had om te overleven en dat dit ervoor zorgde dat je bij de groep bleef.

Bij mij triggerde het nog iets anders. Ik ben ernstig dyslectisch. Tot anderhalf jaar geleden dacht ik oprecht dat ik niet kon schrijven, niet kon spellen en slecht was in talen. Ik had altijd spellingsschriften met rode strepen, en de talen haalde ik met hangen en wurgen. Dyslexie was in die tijd nog niet echt een bekend begrip.

Inmiddels heb ik eelt op mijn sociale media ziel gekweekt. Mensen durven dingen te typen die ze in het dagelijks leven niet recht in mijn gezicht durven te zeggen. Kennelijk maakt de anonimiteit iets los. Daarnaast kan ik de toon niet horen, want ik lees het begrip immers. En de toon die ik erbij maak is hard en afwijzend.

Nu ben ik niet de eerste die schrijft over de reaties op sociale media en ik ben zeer waarschijnlijk ook niet de laatste. En daarbij hoort dit bij zichtbaar zijn. Hoe meer je je hoofd boven het maaiveld uitsteekt. Hoe groter de kans dat veel mensen die willen afhakken.

Toch wil ik dit verhaal niet negatief afsluiten. Ik merk hoeveel liefde er is in de reacties bij mijn volgers. Ik ben daar zo dankbaar voor. Jullie hebben ervoor gezorgd dat ik met veel belangstelling jullie berichten lees en energie krijg van fb en insta. TNX