Sarah

Gezien worden in talent

Mijn naam is Sarah Brinkers. Ik ben moeder van drie kinderen en woon samen met mijn partner in Tienhoven. Vanuit mijn eigen praktijk aan huis met uitzicht over de polder draag ik graag bij aan een prettige en veilige ontwikkeling van ieder kind. Ik krijg veel energie van samen met de leerling, ouders en de leerkracht te zoeken naar de best passende mogelijkheden om ieder kind te helpen met het vergroten van zijn of haar zelfstandigheid en het ontwikkelen van zijn of haar talenten.

Als kind woonde ik samen met mijn ouders in Utrecht. Iedere dag ging ik vanaf het Centraal Station met de schoolbus naar Bilthoven, naar de Kees Boeke school (de Werkplaats). Het was de reistijd meer dan waard. De school had een uitgebreid aanbod met naast het standaard curriculum vakken als volksdansen, dierenverzorging en toneel. Het schoollied dat wij ieder jaar zongen tijdens de zogenaamde “Stichtingsdag” en de lintendans op het schoolplein waren terugkerende evenementen waar ik goede herinneringen aan over heb gehouden. Als kind kreeg je op de Werkplaats veel eigen ruimte om jezelf te zijn en te werken aan je eigen talenten. Ik las als kind graag en herinner me dan ook de vele bezoeken die ik maakte aan de schoolbibliotheek. Dat ik stiekem de meeste leesboekjes van de methode over had geslagen om boeken uit de bieb te mogen lenen, heb ik nooit durven vertellen. Deze fijne tijd op de basisschool, het afwisselende aanbod dat zij daar gaven en de nadruk die gelegd werd op  het ontwikkelen van vaardigheden bij de leerlingen draagt tot op heden bij aan mijn eigen manier van werken als leerkracht en orthopedagoog.

Na de basisschool maakte ik de overstap naar de brugklas; eveneens op de Kees Boeke school. Het leven op de middelbare school vond ik lang niet altijd even leuk. Ik kon goed leren en had voldoende vriendinnen, maar was ook erg perfectionistisch ingesteld. Ik nam geen genoegen met een cijfer onder de 8 en dat was best lastig om vol te houden. Dit veranderde toen ik in de vijfde klas bleef zitten en ik merkte dat je ook met zesjes en zevens prima je einddiploma kon halen. Een bijkomend voordeel van deze doublure was dat ik twee keer op stedenreis kon gaan.

Na het behalen van mijn VWO diploma startte ik op de PABO. Ik had geen zin om naar de universiteit te gaan zoals het merendeel van mijn klasgenoten, maar voelde meer voor een praktische opleiding. De PABO doorliep ik in een snel tempo, maar het stagelopen bleef elke keer weer spannend. Niet vanwege de 30 kinderen in de klas, maar vanwege de stagebegeleider die steeds weer meekeek. Mijn perfectionisme was nog niet geheel verdwenen en ik legde de lat nog steeds hoog. Op de PABO kwam ik er achter dat er spellingregels bestaan en handige strategieën voor het uitrekenen van sommen. Deze had ik mij nog niet eigen gemaakt op de basisschool en ik ervaarde dat spelling en rekenen met regels en strategieën toch wel een heel stuk makkelijker is.

Tijdens mijn werkzaamheden als leerkracht merkte ik dat ik niet graag stil zit. Ik greep keer op keer de mogelijkheid aan om mij verder te ontwikkelen door het volgen van cursussen en opleidingen. Het werken met een groep kinderen vond ik leuk, maar ook de individuele leerlingbegeleiding deed ik met veel plezier. Zowel leerlingen die moeite hebben om het groepsniveau te behalen als de leerlingen die een extra uitdaging nodig hebben, wilde ik in mijn werkzaamheden beter kunnen bedienen. Hiervoor volgende ik verschillende opleidingen, waaronder de opleiding tot hoogbegaafdheidsspecialist, de ECHA opleiding in Nijmegen, en de opleiding tot remedial teacher. Ik genoot van de kennis en ervaringen die ik opdeed en koos ervoor om uiteindelijk toch de stap te maken naar de universiteit. Tijdens mijn opleiding tot orthopedagoog was ik de oudste van de klas en ondanks mijn vele jaren werkervaring sloeg regelmatig de stress toe wanneer de tentamentijd weer aanbrak. Het gevoel van de middelbare school was af en toe weer eventjes terug. Gelukkig maakte alle hoorcolleges en de fijne gesprekken met mijn medestudenten veel goed. Ik genoot dan ook van het studeren en was blij met alle kennis die ik opdeed. In mijn werkzaamheden als orthopedagoog kan ik, dankzij mijn ervaringen in het voltijds hoogbegaafdenonderwijs, goed rekening houden met de kenmerken van hoogbegaafde kinderen. Als leerkracht, maar ook als ouder, weet ik dat het fijn is om praktische en realistische adviezen te mogen ontvangen. Ik denk dan ook graag met u mee!

Vragen?