Passend werk dat je nog leuk vindt ook

De tranen sprongen mij in de ogen. We kregen telefonisch te horen wat de uitslag was en ik begon te huilen. Hoogbegaafd.

Ik huilde om mijn kind, maar vooral om mezelf. Om de worsteling die ik heb gehad. De eenzaamheid. De moeite om erbij te horen. Eigenlijk huilde ik om het meisje in mezelf.

Ik ben toch leuk, riep ik vaak vertwijfeld tegen mijn man. Waarom zijn mensen dan toch zo onaardig? Ik bedoel het echt goed.
Maar ik krijg vaak te horen dat ik zo rationeel ben, zo hard.

Kennelijk lukt het mij niet om te laten zien dat ik super gevoelig ben. Dat ik me vaak afsluit om te overleven. Om nog enigszins te functioneren, moet ik mezelf afsluiten voor prikkels en dat kost energie. Heel veel energie. Thuis lag ik vaak uitgeteld op de bank. Ik sleurde mezelf met moeite omhoog om voor de kinderen te zorgen.

En nee, ik ben niet hard. Ik ben super emotioneel, maar een heleboel problemen kun je ook statistisch benaderen en dat doe ik dan. Omdat ik de mogelijkheden zie.
Inmiddels weet ik dat ik dan te snel ben en dat ik het niet goed heb uitgelegd. Maar ik kan niet zo goed inschatten hoe snel of traag de uitleg moet gaan. Dus doe ik het vaak niet goed.

Of ik ga te snel, of juist te traag.

Sinds een jaar maak ik andere keuzes op werkgebied. Ik ben voor mezelf begonnen en heb ik mijn werk zo gecreƫerd dat ik met snelle denkers aan tafel zit. Dus kan ik gewoon uitleggen in mijn eigen tempo en iedereen kan het volgen.
Mensen geven aan dat ik ze zo goed begrijp J.

Ik gun iedereen werk, waarbij je gezien wordt. Werk dat qua uitdaging en afwisseling bij je past. Ik ben er nog niet, maar ik voel dat ik op de goede weg zit.

En jij? Wat doe jij?

Wil je meer weten over mijn zoektocht naar passend werk. De mensen die ik daarover spreek. Volg dan mijn blogs, opgeven kan hieronder.

Deze blogs automatisch in je mail ontvangen?