Onderzoek gedaan. Onverwachte uitslag.

Soms haat ik mijn vak. Voel ik me machteloos. Voel ik me een wasmachineverkoper.

Misschien moet ik dat laatste even uitleggen. Is het leuk om een wasmachine te kopen? Nee, in de regel geef ik mijn geld veel liever uit aan leuke dingen. Maar ja, zonder wasmachine is de was doen erg onhandig. Dus koop je er toch een.

Nu ben je een ouder en je kind loopt vast. Je hebt al heel veel geprobeerd. Kindercoaching, hoogsensitiviteits-training, een orthopedagoog. En niets hielp echt. Je loopt vast.
Dan maar een IQ-onderzoek. Het moet, dus je koopt het. De wasmachine.

Regelmatig biedt zo’n onderzoek kansen. Je begrijpt wat er aan de hand is met je kind en wat je kind nodig heeft. Soms is er door zo’n onderzoek ook ineens voorhanden wat je nodig hebt, bijvoorbeeld hoogbegaafdenonderwijs.

Maar soms is het resultaat teleurstellend. Komt er een beeld uit, waar je als ouder weinig mee kunt. Dat kost tijd, geld en je zoektocht is nog niet ten einde. Dan had je het geld nog beter uit kunnen geven aan een wasmachine want dan weet je in ieder geval dat je schone was krijgt.

Als onderzoeker vind ik dit soort trajecten heel erg lastig. Lastig, omdat ik wel advies kan geven wat het kind volgens het IQ-profiel nodig heeft. Maar ik voel ook dat het de vraag is of het kind daardoor wel goed in zijn vel komt. Waarschijnlijk is er nog iets aan de hand, wat ik toch niet goed boven water krijg.

En frustrerend omdat ouders weliswaar iets kunnen uitsluiten, maar nog steeds niet klaar zijn met hun zoektocht. Gelukkig gebeurt dit niet vaak. Maar dit soort trajecten blijven mij altijd een paar dagen of weken achtervolgen. Die kan ik lastig loslaten.

Ik heb namelijk een hoofd dat er niet tegen kan als een puzzel niet is opgelost. Ik wil toch graag een antwoord, al weet ik dat ik dat niet kan geven. Mijn moederhart en orthopedagogenhart wil dat wel. In deze trajecten stop ik dan ook met liefde extra tijd. Om de ouders nog een paar keer te woord te staan, om nog een keer met de school te spreken. Of door uit te zoeken welke hulpverleners deze ouders en hun kind wel kunnen helpen. 

Maar het nare gevoel blijft, nog wel een paar dagen hangen. 

Deze blogs automatisch in je mail ontvangen?