Hoogbegaafdheid is geen stoornis

En dat is soms lastig.

Lastig, omdat er dus altijd getouwtrek is wie een onderzoek gaat betalen. Hoort het bij school? Of bij de gemeente? Vaak worden de kosten niet vergoed en betalen de ouders het zelf. Soms hebben ze geluk en wordt het bekostigd door de school of de gemeente. Vaak duren deze processen lang. En soms gaat het verrassend snel.

Hoogbegaafde kinderen kun je niet langs lijstjes leggen. Als orthopedagoog word je opgeleid om kinderen langs een ‘afvinklijst’ te leggen. Als een kind bepaalde kenmerken vertoont, dan is het mogelijk dat het een ‘stoornis’ heeft.

Hoogbegaafdheid wordt vastgesteld aan de hand van het IQ. Daarbij zijn hoogbegaafde kinderen verschillend en lastig langs een lijstje te leggen. Dat er geen overeenstemming is wat hoogbegaafdheid precies inhoudt, helpt hier niet bij. Zo bestaan er verschillende definities van hoogbegaafdheid.

Het maakt het ook lastig om hoogbegaafde kinderen te herkennen. Vooral omdat hoogbegaafde kinderen vaak in staat zijn zich heel goed aan te passen.

En omdat hoogbegaafdheid nog niet zo lang onder de aandacht wordt gebracht weet nog niemand wat echt goed onderwijs is voor hoogbegaafden. Er zijn wel ervaringen. Dat wel. En een heleboel meningen. Maar wat voor de één werkt, hoeft niet te werken voor de ander.

Hoogbegaafdheid is geen stoornis.

Er zijn nog talloze vooroordelen over hoogbegaafdheid.
En veel onjuiste aannames.

Over tien jaar weten we meer, maar daar heeft mijn kind nu niets aan.
Er schiet niets anders op dan je goed in te lezen.
Je breed te oriënteren.

En je gevoel te volgen.

Deze blogs automatisch in je mail ontvangen?